Facebook
Bunt Młodych Duchem
Książki polecane:
Licznik odwiedzin:
Dzisiaj: 68
W tym miesiącu: 1029
W tym roku: 10397
Ogólnie: 249506

Od dnia 21-09-2006

Bunt Młodych Duchem

Myśli o odnowie życia kościelnego w Polsce, cz.VIII Kościelny Dom Matki i Dziecka

Autor: Ks. Jan Zieja
16-01-2014


Ósmy fragment nie publikowanego wcześniej tekstu ks. Jana Ziei, datowanego: sierpień 1975 r.

Mam w ręku ulotkę, drukowaną 17 IX 1945 w Słupsku pod tytułem: „Zarys organizacji instytucji opiekuńczej pod nazwą: „Dom Matki i Dziecka”. Czytam w niej: „Zadaniem D. M. i D. jest otoczyć wszechstronną opieką każdą kobietę spodziewającą się potomstwa, ale nie mogącą urodzić i wychować swego dziecka w normalnych warunkach rodzinnych i dlatego kuszoną z różnych stron do zabicia płodu.
Dom Matki i Dziecka będzie przyjmował wszystkie kobiety spodziewające się potomstwa i zostające w wyżej opisanych przykrych warunkach, bez względu na stan cywilny kobiety-matki (mężatka, wdowa czy niezamężna) i bez względu na okoliczności zajścia w ciążę (w akcie świadomym i dobrowolnym, w nieświadomości czy w gwałcie), uważamy bowiem, że każdemu poczętemu życiu ludzkiemu należy się ze strony społeczeństwa szacunek, opieka i rzetelna pomoc.
D. M. i D. będzie choć w drobnej części wyrównywał krzywdę społeczną, wyrządzoną kobiecie-matce i straty biologiczne, wyrządzone rodzinie polskiej przez wojnę i czynniki działające rozkładowo pod względem moralnym. Nie możemy sobie pozwolić na stratę, choćby jednego polskiego życia.
Kobieta spodziewająca się potomstwa w okolicznościach i warunkach wyżej podanych, będzie mogła przebywać w Domu Matki i Dziecka w okresie przedporodowym i poporodowym, tak długo, jak to będzie niezbędne dla niej i dla jej dziecięcia.
Dziecko urodzone w D. M. i D. będzie mogło pozostać pod opieką zakładu aż do swej pełnoletniości, jeżeli matka lub oboje rodzice nie zabiorą go do siebie.
Przy D. M. i D. w miarę rozwoju zakładu będzie zorganizowany żłobek dla niemowląt oraz przedszkole i internat dla młodzieży, zostającej pod opieką D. M. i D.
Każda matka lub za jej zgodą ojciec dziecka, lub oboje rodzice zawsze będą mieli prawo zabrać do siebie ich dziecko urodzone i zostające w opiece D. M. i D.
Nie miejsce tu na podawanie historii dalszych losów tego Domu. Wyrósł z parafii, z ówczesnych jej potrzeb, rozrósł się poza jej granice.
Jakiekolwiek będą dzieje oficjalnej państwowej opieki społecznej nad Matką i Dzieckiem, należy dążyć do tego, żeby w każdej diecezji wysiłkiem wszystkich parafian zaczął działać kościelny Dom Matki i Dziecka lub żeby wysiłkiem wszystkich diecezji zaczął działać taki Dom kościelny ogólnopolski.